Malarz i rysownik związany z krakowskim i śląskim środowiskiem artystycznym. Paryż lat 1968–1970, Wenecja, Tatry — a obok nich impresje, abstrakcje i sceny symboliczne. Cała spuścizna zebrana w wirtualnym muzeum o dziewięciu salach.
Jan Kosno tworzył przez ponad pół wieku — od przedwojennych pejzaży podmiejskich po ekspresyjne impresje lat dziewięćdziesiątych. Związany z krakowskim i śląskim środowiskiem artystycznym oraz z Krakowską Grupą Twórczą ZPAP „Postawy”, pozostawił po sobie spójny, rozpoznawalny język malarski: wibrujący kolor, rozedrgane światło i pejzaż na granicy abstrakcji.
Na przełomie lat 60. i 70. pracował w Paryżu. Powstały wówczas cykle znad Sekwany i z Marché aux Puces, widoki dachów miasta oraz portrety paryskiej bohemy — hipisów, muzyków, bukinistów.
Malował Wenecję, Tatry, polskie miasta i morze. W dojrzałej twórczości coraz śmielej sięgał po czystą impresję i symbol: płonące zbocza gór, supernowe, witraże dusz. Wystawę „Rysunek i malarstwo Jana Kosno” pokazała Galeria Extravagance w Zamku Sieleckim w Sosnowcu (2002).